NAGDAOS noong Lunes ang House of Representatives ng isang taimtim na serbisyong pang-alaala bilang parangal sa yumaong Kinatawan ng Antipolo City na si Romeo Acop, kung saan nakasama ni Speaker Faustino Dy III ang mga lider ng Quad Committee (Quad Comm) sa pagbibigay-pugay sa kanilang kasamahan na inalala dahil sa kanyang tapang, disiplina, at integridad.

Idinaos sa Plenary Hall, binuksan ang programang “In Memoriam” sa pamamagitan ng isang musikal na handog mula sa Philippine National Police Band, na nagtakda ng mapagnilay na himig para sa pagtitipong puno ng paggalang at pasasalamat sa mga taon ng paglilingkod ni Acop sa bayan.

Nagbigay ng mga eulohiya sina House leaders Faustino “Bojie” Dy III at Deputy Speaker Ronaldo Puno ng Antipolo City, kasama ang mga tagapangulo ng Quad Comm na pinangunahan nina Robert Ace Barbers ng Surigao del Norte, Bienvenido Abante Jr. ng Maynila, Joseph Stephen Paduano ng Abang Lingkod, at Dan Fernandez ng Laguna. Isa sa mga anak ni Acop ang nagbasa ng mensahe ni dating Pangasinan Rep. Leopoldo Bataoil.

Inalala nila si Acop, 78 taong gulang, bilang isang matatag at may prinsipyong presensya sa mga pagdinig, lalo na sa Quad Comm, kung saan ang kanyang sistematikong pamamaraan at mariing paninindigan sa pananagutan ay nagkamit ng paggalang mula sa mga kaalyado at kritiko.

Nagbigay si Barbers ng isang masiglang pagpupugay kay Acop, na inalala niya bilang isang walang takot na imbestigador, isang ganap na mambabatas, at isang mapagkakatiwalaang mentor na ang integridad ay nag-angat sa kredibilidad ng House of Representatives.

Inilarawan niya si Acop bilang “haligi ng Quad Comm,” na ang pakikilahok sa mga pagdinig ay laging inaabangan.

“Walang takot ngunit obhetibo, magalang ngunit hindi nakikipagkompromiso, laging bukas sa mga ideya upang hanapin ang katotohanan, minsan ay may lambing ng isang ama, minsan ay may higpit ng isang ama,” ani Barbers. “Maligayang pagbabalik sa House of Representatives, aking mahal na kaibigan, kasamahan, at mentor… ang Kagalang-galang na si Romeo Acop.”

“Siya ang aking mahusay na katuwang at pinadali niya nang husto ang aking trabaho,” dagdag ni Barbers.

Sinabi naman ni Abante na si Acop ay isang mambabatas na may matibay na prinsipyo, na ang tahimik na determinasyon at moral na tapang ay nag-iwan ng pangmatagalang bakas sa Kongreso.

“Hindi lamang ito mga abstraktong birtud. Isinasabuhay ang mga ito sa mahihirap na desisyon, sinusubok sa mga sandali ng matinding presyon, at napapatunayan kapag ang paggawa ng tama ay may kaakibat na personal na sakripisyo,” ani Abante. “Ganito ko maaalala si Romeo Acop.”

“Sa aming paghahangad ng katotohanan at pananagutan, palaging pumapanig si Rep. Acop sa katarungan,” dagdag niya. “Hindi niya kailanman itinuring ang aming mga pagdinig bilang simpleng ehersisyong pampulitika o obligasyong pormal.”

Inalala naman ni Paduano si Acop hindi lamang bilang iginagalang na mambabatas kundi bilang isang idolo, mapagkakatiwalaang katuwang sa mahihirap na imbestigasyon, at isang kapatid sa paglilingkod-bayan.

“Ngayong araw, nagtitipon tayo sa dalamhati ngunit may labis na pasasalamat, habang pinararangalan natin ang buhay, serbisyo, at alaala ng ating mahal na kasamahan, kaibigan, at kapatid sa paglilingkod-bayan, si Kinatawan Romeo Macusi Acop, o gaya ng tawag namin sa kanya, General/Manong/Cong Romy,” ani Paduano sa kanyang eulohiya.

Ayon kay Paduano, ang ganitong mga sandali ay nagpapaalala na higit sa mga titulo at tagumpay, ang mga ugnayang nabubuo sa serbisyo ang nananatili.

“Sa mga ganitong pagkakataon po natin napapatunayan na higit sa serbisyo, tagumpay, at posisyon, lubos pa ring nananaig sa huli ang mga nabuong samahan kapiling ang mga taong higit na nagpapahalaga sa atin,” aniya.

Tinawag niyang kanyang “idolo” si Acop at binalikan ang kanilang pagtatrabaho mula pa noong 16th Congress, nang siya ay baguhan pa lamang na mambabatas.

“Ang aking paglalakbay dito sa Kongreso ay nagsimula mga 12 taon na ang nakalilipas noong 16th Congress, at dito ko rin unang nakilala si Cong Romy,” ani Paduano. “Bilang isang neophyte Congressman noon, dito ko natutunan ang mga pundasyon ng imbestigasyon, kaayusang pampubliko, kapayapaan, at seguridad.”

Naalala rin niya ang kanilang unang pagtatrabaho sa Committee on Public Order and Safety, na noon ay pinamumunuan ni Bataoil, at sinabing ang disiplina at paggalang ni Acop sa institusyon ay nag-iwan ng malalim na impresyon.

Sinabi naman ni Fernandez na si Acop ay isang mapagkakatiwalaang kasamahan na ang kalmadong karunungan ay madalas gumabay sa Kongreso sa mga pinakamahihirap nitong sandali.

“Mula sa unang araw na nagtagpo ang aming mga landas, ipinakita ni Romy kung ano ang ibig sabihin ng magdala ng sigasig, integridad, at kabutihan sa lahat ng ating ginagawa,” ani Fernandez.

“Higit siya sa isang katrabaho; siya ay isang mentor, pinagkakatiwalaan, at isang matatag na kaibigang laging nariyan na may tahimik na lakas at bukas-palad na puso.”

Ayon kay Fernandez, ang pamumuno ni Acop ay higit na namalas sa mga sandali ng matinding presyon, kung saan mataas ang emosyon at mabibigat ang mga desisyon.

“Sa mga panahon ng pagsubok, nag-aalok siya ng kalmadong karunungan at matatag na paggabay,” aniya. “Sa mga panahon ng tagumpay, kasama namin siya, nakikibahagi sa aming saya at nagpapalakas ng aming loob.”

Dagdag ni Fernandez, ang katatawanan, pagkabukas-palad, at katapatan ni Acop ay nag-iwan ng hindi matatawarang bakas sa mga nakatrabaho niya.

“Hindi matutumbasan ng salita ang pangungulila sa kanyang katatawanan, kabutihang-loob, at hindi matitinag na katapatan,” aniya.

“Kay Romy: Hindi po napuputol ang inyong mga kuwento,” ani Fernandez, na inilarawan si Acop bilang isa sa mga “humuhubog ng komunidad” sa pamamagitan ng dignidad, talino, pagmamahal, at pagkakaibigan.

Para kay Fernandez at sa marami niyang kasamahan, ang pamana ni Acop ay hindi nasusukat sa mga talumpati o balita, kundi sa tahimik na katatagang dinala niya sa paglilingkod-bayan—at sa halimbawang iniwan niya.

Pinarangalan naman ni Dy si Acop bilang isang mambabatas na namuhay nang may integridad, tahimik na lakas, at tunay na paglilingkod sa publiko.

“Malalim ang aming nararamdamang pagkawala, hindi lamang dahil nawalan kami ng kasamahan, kundi dahil nawalan kami ng kaibigan, kapatid, at isang taong buong pusong naglingkod sa bayan,” ani Dy. “Ngayong araw, nagtitipon tayo bilang iisang Kapulungan, iisang pamilya, nagkakaisa sa dalamhati at pasasalamat.”

Inilarawan ni Dy si Acop bilang isang taong ang lakas ay hindi nagmumula sa malalakas na salita o pagpapapansin, kundi sa tibay ng kanyang paninindigan at linaw ng kanyang mga prinsipyo.

“Isa siyang taong pinagkakatiwalaan namin—matatag at malinaw ang paninindigan. Hindi siya naghahanap ng pansin, ngunit palaging ramdam ang kanyang presensya,” paggunita ng Speaker.

“Sa mga sandaling nangangailangan ng tapang, nananatili siyang matatag, ginagabayan hindi ng kaginhawaan kundi ng konsensya,” dagdag niya.

Bilang pagtatapos ng serye ng mga pagpupugay, nakiisa si Speaker Dy sa kanyang mga kasamahan sa paggalang sa pamana ni Acop bilang isang dating heneral ng pulisya na naging mambabatas, na nagdala umano ng disiplina, pagiging makatarungan, at malalim na malasakit sa tungkulin sa gawain ng Kongreso—lalo na sa mga sensitibo at mabibigat na imbestigasyon na nangangailangan ng tatag at integridad.

Nagkaroon din ng handog na mga alaala ng lehislasyon, sinundan ng isang bidyo na naglalarawan ng buhay at paglilingkod ni Acop.

Bilang tugon sa ngalan ng pamilya, nagpasalamat si Dr. Philip Acop sa Kamara sa pagbuhos ng suporta at sa pagkilalang ibinigay sa mga nagawa at pinahahalagahan ng kanyang ama.

Sinundan ito ng isang maikling photo opportunity bago nagtapos ang programa sa mga awiting “Take Me Home, Country Roads” na inawit ni Maria Carmela D. Manicad at “Nearer My God to Thee” ng PNP Band, na lalo pang nagbigay-diin sa mga temang tahanan, pananampalataya, at pamamaalam ng seremonya.